"De bijensite van Wouw"
OOK VOOR EEN LEKKERE POT HONING.
Recente Tweets
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!

Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

 

Solitaire bijen.

Solitaire bijen en andere bestuivers.

Naast honingbijen en hommels zijn er in Nederland nog zo'n 300 andere bijen. Dit zijn solitaire bijen. Van de solitaire bijen leeft 70% in de grond en 30% in kieren en gaten. Zoals de naam al zegt leven deze bijen niet in een sociaal verband maar alleen. Vaak nesten ze wel samen in congregaties. Solitaire bijen zouden wat meer aandacht moeten krijgen omdat uit onderzoek blijkt dat de achteruitgang van deze bijen gekoppeld is aan de achteruitgang van de diversiteit aan planten.
 
Nog even de solitaire bijen.
 
Ze hebben allemaal de bekende insnoering, wespentaille genoemd. De haren zijn gepluimd of vertakt. 
De beharing die bijen hebben hangt nauw samen met hun leefwijze. Het voedsel dat voor de jongen wordt klaargemaakt bestaat uit een mengsel van nectar en stuifmeel dat bijenbrood wordt genoemd.
Meestal wordt het stuifmeel op een of ander lichaamsdeel van het vrouwtje naar het nest gebracht, in de cel afgestreken en met nectar bevochtigd. Alle bijen worden grootgebracht met dit bijenbrood. 
Dit in tegenstelling tot de (graafwespen) wespen. Wespen voeren hun jongen altijd met dierlijk voedsel. Veruit de meeste bijensoorten leven solitair, dat wil zeggen dat ieder vrouwtje een eigen nest maakt. 
Deze nesten kunnen ver van elkaar voorkomen maar ook dicht bij elkaar liggen. 
De vorm van de nesten wordt bepaald door het materiaal waarin ze gebouwd zijn.
Mensen kunnen geschikte plekjes maken. Bosjes takken ophangen van vlier, vlinderstruik of braam. Verschillende gaten boren in houtblokken. Een blik of buis vullen met dode holle stengels. 
Bijen die stuifmeel verzamelen hebben daarvoor een verzamelapparaat. 
Bij hommels en bijen is dit het korfje aan de achterpoten. De solitaire bijen missen deze korfjes. 
Zij verzamelen het stuifmeel met de haren op hun lichaam. De solitaire bij slaat in iedere cel of kinderkamer al het voedsel op dat een enkele larf voor zijn hele ontwikkeling nodig heeft.
Koekoeksbijen laten andere familiegenoten voor hun jongen zorgen. De koekoeksbijen weten door te dringen in de cellen van bepaalde verzamelbijen. 
Ze leggen hun ei op de aanwezige voorraad stuifmeel, voordat de cel gesloten wordt. 
Mocht de verzamelbij er al een ei in gelegd hebben dan gaat dit ten gronde.
Veel solitaire bijen verwerken bij het maken van hun nestholte verschillende materialen zoals bladeren plantenharen en bloemblaadjes. De gravers maken een eenvoudig nest in de grond. 
Sommige bijen gebruiken holle plantenstengels. Er zijn bijen die stukjes blad gebruiken voor het maken van hun cellen.
Bij een serie eitjes in plantenstengels zijn bij solitaire bijen de mannetjes eerder vliegrijp dan de vrouwtjes. De eerste eitjes zijn dan ook de vrouwtjes en de laatste de mannetjes, zodat bij het uitkomen van de cellen geen problemen ontstaan. Bij afzonderlijke cellen bestaan deze problemen niet.
 
Vijanden.
De meest gevreesde vijanden zijn de insectenetende vogels. Van de kleinere vijand zijn er nog de roofvliegen en de spinnen, die solitaire bijen grijpen en leegzuigen. Dan zijn er nog de parasieten die op en in de bijen leven zoals mijten. 
Solitaire bijen zijn niet alleen belangrijk voor de bestuiving van wilde planten. Tegenwoordig worden solitaire bijen ook toegepast in de landbouw voor bestuiving. 
 
De mestelbijen  worden hier meestal voor gebruikt. Solitaire bijen komen over de gehele wereld voor en zijn er in alle soorten en maten. Verzamelen stuifmeel en bouwen hun nesten op verschillende manieren. Een aantal lijken op wespen. In de eerste dagen van juni beginnen de behangersbijen voor de dag te komen. Deze bijen gebruiken stukjes blad voor het maken van hun cellen. Het afsnijden van de bladeren gebeurt in twee maten. De grootste voor het bekleden van de celwanden. De kleinste voor het sluiten van de cel. Eind april komen de metselbijen geslacht Osmia, te voorschijn. De mestelbijen behoren tot de buikverzamelaars. Ze gebruiken vochtige aarde om hun nestholte te maken. Eerst wordt in zo'n stengel een bodem gemetseld, daarna wordt de cel volgestopt met stuifmeel en een eitje erin gelegd. Dan wordt er een deksel op gemaakt. Als de distels bloeien komen de grote metselbijen tevoorschijn.
 
Zandbijen.
Zijn rijk aan soorten. Zandbijen zijn gravers en maken een eenvoudig nest in de grond. In maart of april zien we de eerste zandbijen op de wilgen vliegen. De tweede generatie is kleiner en vliegt op de bramen. Het bovenlijf is van bovenaf gezien typisch breed ovaal. Als de zandbijen vliegenis het ook de tijd van de wespbijen, de koekoeksbijen van de zandbijen. 
 
Zijdebijen.
Maken hun nest in harde leem- of kleigrond. Ze bestrijken de wanden met speeksel, dat opdroogt tot een waterdichte laag, met een zijdeachtige glans. In de cel wordt stuifmeel en nectar verzamelt, waarna er een eitje op wordt gelegd. De cel wordt dan gesloten. Ze bezoeken vooral de hoofdjes van Composieten, zoals het Boerenwormkruid. 

Wolbijen.
In de eerste week van juni komen de wolbijen te voorschijn. Ze nestelen meestal in de grond. 
De bekenste is de Grote Wolbij, die nestelt in holle plantenstengels of in boorgangen van dood hout. De cellen worden van binnen bekleed met plantenwol. De cel wordt afgesloten met een wolprop.
Wilt u zelf iets doen voor de solitaire bijen en insecten in uw eigen tuin zorg dan voor nestgelegenheid. 
En hou rekening met de beplanting. 

                                                                                  
Nog iets. 
Solitaire wespen 

Solitaire wespen hebben geen nest en leven alleen, ze kennen geen koningin en er vindt een paring plaats tussen een mannetje en een vrouwtje waarna de eitjes worden afgezet. Nadat de eitjes zijn ontwikkeld worden deze vaak een voor een in andere soorten organismen gelegd, meestal planten of insecten, maar ook in slakken, wormen en andere ongewervelden. Er zijn ook sluipwespen die op andere wespen leven, en een aantal soorten jaagt specifiek op spinnen. De meest tot de verbeelding sprekende soorten komen uit het geslacht Pepsis; deze maken jacht op vogelspinnen. Deze worden ingegraven en de larven eten eerst de lichaamssappen, later pas de vitale organen zodat de spin zo lang mogelijk in leven blijft, en dus vers blijft. De meeste soorten sluipwespen eten van plantensappen als nectar, de vrouwtjes echter hebben voor de ontwikkeling van de eitjes vaak extra proteïnen nodig. Daarom worden soms ook wel andere insecten opgegeten.
De larven van wespen die binnen in een nestkamer, insect of plant leven hebben een wit, made-achtig voorkomen. Larven die aan de buitenzijde van planten leven zien er uit als rupsen of bij sommige soorten als kleine naaktslakjes.

Wespensteken.

Alléén vrouwtjeswespen kunnen steken. Met wespen moet daarom enigszins voorzichtig omgegaan worden, dit in tegenstelling tot hommels. Hommels proberen te vluchten, tenzij men ze dreigt te pletten. Daarentegen kunnen wespen, vooral als hun nest wordt verstoord, agressief worden waarbij ze de verstoorder achtervolgen om deze liefst meerdere keren te steken. Wespen hebben geen weerhaakjes aan de angel en kunnen telkens opnieuw steken. Een steek van een plooivleugelwesp is een aantal uren tot zelfs een paar dagen flink pijnlijk, en gaat vaak gepaard met een fikse zwelling ter plaatse, soms ook van een hele arm. Dit zijn directe toxische effecten; van echte allergische reacties is pas sprake als er ook niet-lokale symptomen zijn als misselijkheid, flauw worden, of jeukbulten of uitslag over het hele lijf. Zie ook insectensteek. Bij een echte allergie voor wespensteken kan gebruikgemaakt worden van een zogenaamde EpiPen. Met deze pen kan adrenaline als intramusculaire (in de spier) injectie toegediend worden. Adrenaline voorkomt een allergische reactie niet, maar zorgt er voor dat de gevolgen van de allergische reactie beperkt blijven. Verstrekking van een dergelijke pen dient alleen te gebeuren bij een aangetoonde gegeneraliseerde allergische reactie. Gebruik zonder noodzaak is niet geheel zonder gevaar, vooral bij mensen met hartproblemen.

Bestrijding

De eerste vraag moet luiden: is bestrijding wel nodig? Wespen zijn in het algemeen namelijk nuttige dieren, maar hun aanwezigheid dicht bij mensen kan wel eens ongewenst zijn. Het dichtstoppen van de uitvliegopening(en) van een nest heeft geen zin, omdat de wespen net zolang zullen zoeken of knagen tot ze een andere uitgang hebben gevonden of gemaakt. Soms werkt het zelfs averechts omdat de wespen op deze manier in grote aantallen ook binnen een gebouw terecht kunnen komen.
Wespen kunnen worden bestreden door de uitvliegopening van een nest te bestuiven met een poedervormig bestrijdingsmiddel. Dit middel wordt dan aan het lijf en de poten van de wespen het nest binnengebracht. Hierdoor sterven de larven en komt het volk in de problemen, als ook de koningin sterft is het gedaan met het volk. Indien het nest niet gelocaliseerd kan worden, kan een wespenval eenvoudig gemaakt worden door een PET-fles door te snijden, de bovenste helft er omgekeerd in te zetten en de fles aantrekkelijk te maken door bijvoorbeeld jam aan de ingang en bier of limonade binnenin. Wespen kunnen ook grotendeels op afstand gehouden worden door kruidnagel te gebruiken. Ze hebben een hekel aan de geur van deze specerij. Het beste kunt u buiten kruidnagelolie in een waxinehoudertje verhitten, een aantal kruidnagels in een potje met water neerzetten of wierook met kruidnagelgeur branden.

 



 

 

 

 


Reacties